Wiersz Bolesława Leśmiana jest o sadzie, który się przeżegnał się 

                                                   szkarłatem, o liściu który drgnął i spadł, o pożółkłym  klonie który mży 

                                                  w stawie miedzią złudną.

Myślę, że wiersz ten pokazuje, jak przyroda zmienia się jesienią.Podoba mi się ten wiersz.